Ze kijken naar een triest gebouw
te modern voor zijn inhoud, te koud.
Ze komen binnen door schuifdeuren die langzamer lijken te gaan dan ze
gewoon zijn.
Het is er tevergeefs opgeleukt.
Een schilderijtje, een foto van een koe of een molen.
Een neppe plant,
zodat hij niet verwelken kan.
Er verwelkt hier al genoeg.

Ons stuk over ons, de generatie van nu.
Een voorstelling over de angst om stil te staan, de vertraging.
Een eindstuk aan het eind, over het eind, over ons.
Regie: Nienke van Spreeuwel

Foto's gemaakt door Boy Hazes